Polis

Η Polis προσεγγίζει την πόλη όχι ως τοπίο ή αφήγηση, αλλά ως καθαρή δομή. Όγκοι συναντώνται, συμπιέζονται, ανυψώνονται και οργανώνονται σε ενιαίες μορφές, μεταφέροντας την εμπειρία του αστικού χώρου σε ένα αυστηρό γεωμετρικό πεδίο.

Η πόλη απογυμνώνεται από τα επιμέρους χαρακτηριστικά της και διατηρεί τη βασική της λογική, την πυκνότητα, τη συνύπαρξη, την κατασκευή και τη μεταξύ τους ένταση. Η πολυπλοκότητα του αστικού περιβάλλοντος συμπυκνώνεται έτσι σε σχέσεις όγκου, απόστασης και ισορροπίας.